You are currently browsing the monthly archive for október 2007.
Jæja þá er best að leyfa ykkur að heyra nýjustu fréttirnar, svona áður en að þið lesið um það á BB.is.
Við höfum ákveðið að flytja vestur og ég er búin að ráða mig til starfa hjá Atvinnuþróunnarfélagi Vestfjarða.
Meira seinna.
Var að þvælast á víkaranum áðan og rakst á þetta líka fína blogg hjá 74 árganginum, og ég sem hélt að við værum duglegust að hafa samand 75 árgangurinn. Mig mynnir meira að segja að 74 hafi gleymt 10 ára fermingarafmælinu sínu. En þau eru byrjuð að hita upp fyrir 20 ára fermingarafmælið, með skemmtilegum sögum af Önnu Skörpu:)
Hvar er nefndin okkar við verðum að fara að hita okkur upp:)
Á til með að senda ykkur smá gátu! Ég hef alltaf haft gaman af pistlunum hjá Kalla Hallgríms, Hver er víkarinn og bara verð að henda þessu hér inn. Eins og þið auðvitað vitið er minnið alls ekki gott en vonandi get ég gefið e-ar vísbendingar!
Fór í Bónus í Árbæ um daginn og á vegi mínum var Víkari. Ég heilsaði honum reyndar ekki þar sem við þekkjumst ekki. Víkarinn er fluttur úr Víkinni fögru en vann með okkur í frystihúsinu. Hann hefur að sjálfsögðu eftirnafn eins og góðum sveitamanni sæmir. Hver er Víkarinn??
“Í morgun byrjaði fjarnámsnemi frá KHÍ í Mánabrekku. En eins og ég hef áður sagt ykkur frá stendur yfir tilraunaverkefni hjá KHÍ varðandi menntun leikskólakennara, Mánabrekka er þátttakendi í því starfi. Neminn sem byrjaði í morgun heitir Alma Benjamínsdóttir frá Hvamstanga og er á Rauðanesi”
Kallin bauð mér á árshátið bæjarins í kvöld. Það verður að sjálfsöguðu “fyrir ball partý”, svo fordrykkur, matur og skemmtun og að ógleymdum hápunkti kvöldsins, sjálfu styrktarsjóðsballinu; sjá nánar http://www.huni.is/index.php?pid=32&cid=3149
Bendi á að það tekur tæpa 3 tíma að keyra norður ef þið viljið komast í alvöru stuð.
Hver kann ekki slagara eins og nú er ég léttur og allt það …..
Verður maður ekki að standa sig fyrst síðan er farin að rúlla svona vel aftur!
Eins og fram hefur komið er ég að fara í vinnuferð til norðurlandanna í desember. Þar sem maður þarf að hafa rekstur vinnustaðarins í huga þegar svona ferð er skipulögð átti nú aldeilis að nota bara netið og panta allar ferðir og gistingu.
Hef komist að því að þetta er ekkert mál ef um íslenskar síður er að ræða, eins og icelandair og svoleiðis en svo kárnar gamanið þegar maður fer að reyna að panta eitthvað og bóka á erlendum síðum!
Alls konar flækjur. Maður er búinn að finna flug, skrá inn allar upplýsingar og þá er neðsti flipinn “frá hvaða USA landi ertu”? Merki ekki við neitt af því ég er ekki frá USA landi. Þá er ekki hægt að bóka. Sorrý! Eða ef allar upplýsingar eru komnar inn, skráðu inn “member id” og ljúktu við skráningu. Svona hefur þetta verið gegnum gangandi og ef ég fer einhverntímann í svona ferð aftur greiði ég flugleiðum eða einhverjum öðrum með glöðu geði 3000 kr. í bókunargjald – heilu dagarnir í svona vitleysu eru fljótir að fara!
Um síðustu helgi fór ég með fleirum hér á þæfingarnámskeið. Var með einhverja bakþanka þegar ég gekk út að borga 7000 kr. fyrir eitthvað sem ég kunni nú alveg! En auðvitað kom svo í ljós að maður lærir alltaf eitthvað nýtt á námskeiðum. Lærði nýjar og snyrtilegar aðferðir við þæfingu, þarf ekki 10 lítra af vatni til þess að gera einn kertahring. Sú sem kennir gerir öll sín verk á eikarborði í stofunni hjá sér. Ekkert sull.
Svo lærði ég að þæfa á efni (þarf víst þolinmæði, ekki kaupa lím í kaupfélaginu eins og ég gerði um árið) og svo lærðum við að applicera;-) , hljómar vel ekki satt? Allavega með því að applicera er hægt er gera geðveikt flotta t.d. jóladúka, diskamottur og gardínur. Nú bíð ég bara eftir því að fá hurðina á bílskúrinn svo að það sé hægt að byrja.
Í 10 ár höfum við ekki notað nagladekk á bílinn heldur harðkorna- eða loftbóludekk á veturnar. Svo fékk maður nú aldeilis að heyra það að við yrðum nú að fá okkur nagladekk til að nýta bílinn sem skyldi. Og auðvitað slóum við til!
Svo fórum við hjónin og barn- og hundlausa ferð til Akureyrar á sunnudaginn. Dísess hvað þetta er hræðilegt að keyra um á þessu þegar maður er kominn upp í 90-100! Vorum að spá í að kaupa okkur svona headsett eins og þyrluliðið er með til þess að geta talað saman í bílnum. Bökkun svo sem ekki út úr þessum kaupum núna en mælum eindregið með því að aðrir kaupi sér ónelgd vetrardekk!!!!!!!!
En ferðin var fín, út að borða, rápa um í búðir án barna og svo bíó (fórum kl. 3 svo að við vorum þau einu sem vorum yfir 150 cm í bíóinu).
Uss, hvað maður getur röflað og bullað loksins þegar maður byrjar!
Lifið í lukku, en ekki í krukku!
Jæja. Ég ákvað að taka mig á og skrifa nokkrar línur.
Það er nú mál með vexti að ég er í dönsku í háskólanum og það vill ekki betur en svo at við erum tvær íslenskar í bekknum. Ég hafði aldrei hitt hana áður en vissi hver hún var og ég var búinn að hitta manninn hennar nokkrum sinnum. (hann er að vinna hjá pabba) Þegar maðurinn hennar frétti að ég væri frá Bolungarvík sagði hann mér að móðursystir hans byggi þar og að konan hans hafði verið rúmt ár þar og verið í 6 og 7 ára bekk í Grunnskólanum í Bolungarvík. Þá vaknaði mín forvitni. Ég spurði að sjálfsögðu hvað konan væri gömul og hvaða árgangur hún væri og vitið þið til, hún er 1975 árgangur! Það kom svo seinna í ljós að hún bjó í blokkinni á Holtabrún og lék sér við Jónatan! Ég get ekki sagt að ég muni eftir henni en við vorum líka svo mörg þennann árgang (svo er ég ekki sú mynnugasta um krakka sem komu og fóru úr bekknum). Það er ekkert smá hvað heimurinn er lítill!
PS. Ég veit, ég er mjög dönsk í mínum skrifum.
Kveðja Danska konan 
Það var ekki amarlegt útsýnið þegar við mútta fórum út að borða í hádeginu á Salatbarinn, og við vorum ekki byrjaðar að borða þegar Íslenska landsliðið í handbolta birtist og Alfreð Gísla settist ská á móti mér og restin rétt þar hjá. Maturinn rann vel niður og mér var hugsað til Nemans, hún hefði pissað í buxurnar, hann er svo flottur, bara járn í gegn.
Besti hádegismatur í langan tíma.
kv sadda Húsfrúin
Typpahattar
Fyrir litla typpalinga
Koma í veg fyrir óvæntan glaðning á skiptiborðinu
Skyldueign fyrir alla strákaforeldra
100% bómull
5 typpahattar í hverjum pakka
Fjölnota og þvottekta
Margir litir / mynstur
Fáanlegt í sellófanpakka eða þvottekta poka úr taui
Eins og vonandi flestar vita þá hefur hlutverk hjúkkunnar breyst og er hún nú orðin tveggja barna móðir sem henni finnst vera mun meira verk en að vera með eitt barn. En skemmtilegt þó það sé aðeins meira krefjandi.
Lífið hefur gengið vel frá því að prinsinn fæddist og höfum við mæðginin haft í nógu að snúast í að mæta í saumaklúbba, kvenfjelagsfuni, mömmuklúbba, fara í göngutúra og svo líka að sjá um heimili og restina af fjölskyldunni.
Litli prinsinn er voða góður. Sefur, drekkur, sefur, drekkur, hjalar smá og brosir, sefur, drekkur, sefur, pissar, kúkar ( en bara á 5 daga fresti og þá er það gert kröftuglega), drekkur, sefur.
Eitt er það sem hann er nú ekki nógu duglegur við og eiginlega vill hann bara helst ekki gera það. Það er að taka snuð !!!!!! Móðirin er aldeilis ekki ánægð með það og reynir og reynir en árangurinn er nú ekki mjög góður. Litli maðurinn gargar bara og ætlar sér ekki að taka snudduna. Studnum samþykkir hann að hafa hana upp í sér en þá er hann sko ekki að totta hana heldur bara að hafa hana upp í sér til punts.
Kæru kvenfjelagskonur. Ef þið hafið einhver ráð fyrir mig þá endilega látið vita. Nýjasta ráðið hjá konunni er að hún frétti af snuddum í dag sem fást í apóteki í Keflavík sem eru mjög líka geirvörtunni og hún sendi Kef.vinkonu að kaupa svoleiðis. Bíð spennt eftir að fá hana í hendurnar.
Þetta verður að takast !!
